Week twaalfplus

Nadat ik maandag in Jeruzalem terug was, ben ik begonnen met het uit elkaar halen van de fiets. Nu zit hij in een kartonnen doos. Omdat het vandaag regende mocht ik bij uitzondering de fiets in een opslag binnen neerzetten, bijgenaamd 'de grot'. Daar staat hij nu eenzaam en verdrietig te zijn...
Vanmorgen cadeau's voor het thuisfront gekocht, na een zeer geanimeerde onmoeting met Kees Jan Rodenburg, Nederlands predikant in Jeruzalem. Daarna de stad in voor een bezoek aan het Jeruzalem museum en de Syrisch Orthodoxe kerk in de oude stad. Er hangt een bijzondere ikoon van Maria met kind, waar het kind het gezicht van een volwassen man heeft. Volgens de gastvrouw van de kerk omdat de schilder Jezus zelf wel als volwassene, niet als kind heeft gekend...
Het zijn de laatste dagen voor mijn vlucht naar huis. Een vreemd onwerkelijk gevoel. Ik lees via mijn mobiel de websites van de kranten, om weer een beetje op de hoogte te raken van de recente ontwikkelingen in Nederland. Ik geloof dat ik nog net met pensioen mag op mijn 65ste en dat Balkenende niet de baas van Europa wordt. Kortom, niets wereldschokkends.